Փաշինյանը այսօր էլ պարտվեց, և դա նշանակում է մեկ բան: Հասկանալով խրոնիկ պարտությունների բեռը և իր պսևդոհաղթանակների անարժեքությունը՝ նա ման է գալու մեկ մեծ և իրական հաղթանակ: Այդ «մեծ-իրական հաղթանակի» իր կողմից ցանկալի և արդեն անայլընտրանք վայրը լինելու է Մայր Աթոռը...
Ուժայիններով Գյումրիի եկեղեցին գրավելը, արենդայով վերցված տիրադավներով պատարագը, հենց դեկտեմբերի 7-ին գյումրեցիներին վիրավորելը հարյուր հազարավոր մարդկանց մեջ խորքային ծանր մտորումներ են առաջացնում...
Ի՞նչ աստիճանի կարող են իջեցնել հասարակությանը, մինչև սթափվի և կյանքի ու դիմադրության նշաններ ցույց տա՝ առայժմ պարզ չէ։ Չգիտեմ, թե որն է մեր կարմիր գիծը, բայց արդեն ինչ-որ բան նշմարվում է. այս ամենը հասարակության զգալի մասի մեջ միայն զզվանք ու արդեն վրդովմունք է առաջացնում...
Սիոն սրբազան,
Սրտիս խորը ցավով և հոգուս անհուն բարկությամբ, ինչպես այսօր առավոտյան հեռախոսային հաղորդագրությամբ ասացի Ձեզ, հիմա էլ այսպես՝ հրապարակային հետևյալն եմ հնչեցնում...
Չարենցը կասեր. «Դեմքերը, ախ, բութ են այնպես՝ կարծես շինված են տապարով»:
Հայ մարդկանց կիրակիները պղծելուց բացի, դավաճանության, տիրադավության, սրբապղծության հպարտ ցուցադրությունից բացի ուրիշ ոչ մի արդյունք նա չի գրանցում...
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...